معرفی انواع کامیون

معرفی 30 مدل از انواع کامیون و تریلی | انواع ماشین سنگین و کامیون کمپرسی و باری

معرفی انواع کامیون| بررسی انواع مختلف بر اساس ملاک های متنوع

با توجه به اندازه، قدرت و نحوه بارگیری، کامیون ها به انواع متنوعی تقسیم می شوند که هر کدام برای کارکرد و نوع بار مشخصی طراحی شده اند. در ادامه به معرفی انواع کامیون ها و تریلی های موجود در ایران می پردازیم تا با ویژگی ها و کاربردهای هر دسته آشنا شوید و دیدی جامع از این ماشین آلات سنگین پیدا کنید.

معرفی انواع کامیون طبق محور و وزن

انواع کامیون ها را بر اساس محور و وزن می ‌توان در دسته ‌بندی مشخصی قرار داد که هر کدام ظرفیت و کاربرد متفاوتی دارند.

کامیونت (خاور)

این کامیون ها کوچک و کمی بزرگتر از وانت هستند و دارای دو محور و شش چرخ خواهند بود. ظرفیت بارگیری آن ها تا ۳ تن است و برای حمل بارهای سبک شهری و نیمه صنعتی مناسب اند.

کامیون تک محور

کامیون تک محور یا ۴ چرخ، دارای یک محور در جلو و یک محور در عقب است و معمولاً ظرفیت حمل بار تا ۱۰ تن را دارد. این نوع کامیون برای حمل بارهای صنعتی و نیمه صنعتی و همچنین خدمات شهری، اثاث کشی و باربری درون شهری کاربرد دارد. به آن کامیون ۶ چرخ یا کامیون ۱۰ تنی نیز گفته می شود و طول اتاق بار آن معمولاً بین ۵.۷ تا ۶ متر است. برخی نمونه ها با امکاناتی خاص مانند یخچال یا زباله کش تولید می شوند.

کامیون جفت محور

کامیون جفت محور یا ۶ چرخ در قسمت عقب خود دارای دو محور است و ظرفیت حمل بار آن ها تا ۱۵ تن خواهد بود. طول فضای بار این کامیون ها معمولاً حدود ۷ متر است. کامیون های جفت برای حمل بارهای سنگین صنعتی، مصالح و خودرو و خدمات شهری مناسب هستند و به آن ها کامیون ۱۰ چرخ یا کامیون ۱۵ تنی نیز گفته می شود.

کامیون ۱۰ چرخ (دو محور عقب)

این نوع کامیون ها که گاهی مجهز به ۴ محور هم هستند، سنگین ترین کامیون های یکپارچه به حساب می آیند. توانایی حمل بارهای بسیار سنگین ساختمانی، کانتینر، مصالح، تانکرها و الوار را دارند و نقش مهمی در مسیرهای صعب العبور و حمل و نقل سنگین ایفا می کنند.

تریلی

تریلی ها از انواع کامیون ها هستند که برای حمل بارهای سنگین طراحی شده اند و توانایی جابه جایی چندین تن بار را دارند. این کامیون ها برای باربری های سنگین و حجم بالا کاربرد دارند و شامل انواع مختلفی هستند.

هجده چرخ

کامیون های هجده چرخ در واقع تریلی های دو قسمتی هستند که قسمت بارگیر (تریلر) آن ها با یک مفصل به کله کامیون متصل می شود. این دسته برای حمل بارهای حجیم و سنگین، کمپرسی و کفی استفاده می شوند و ظرفیت بالایی دارند.

کمرشکن

کمرشکن زیرمجموعه ای از تریلی هاست که تریلر آن نسبت به تریلی های دیگر قوی تر است. این کامیون ها برای حمل بارهای سنگین تر و ماشین آلات راه سازی طراحی شده اند و ساختار خاصی دارند که آن ها را مناسب باربری های فوق سنگین می کند.

کامیون ۹۱۱

این نوع کامیون در رده ای بین خاور و تک ها قرار دارد و برگرفته از نام بنز ۹۱۱ است. هرچند بیشتر در میان رانندگان و باربری ها شناخته شده است و نمی توان آن را یک دسته مستقل به حساب آورد.

کامیون-۹۱۱

بررسی انواع کامیون طبق نوع کاربری و نوع اتاق

کامیون ها را طبق نوع کاربری و نوع اتاق می توان در دسته های زیر قرار داد:

کامیون اتاق‌دار

این کامیون ها دارای اتاق با دیواره هایی با حداکثر ارتفاع ۱.۵ متر از کف بار هستند. برای حمل خرده بار، میوه و تره بار، مواد غذایی، برنج، مصالح و بارهای مشابه از کامیون اتاق دار استفاده می شود. اتاق بلند آن ها امکان جابه جایی بارهای حجیم مانند میوه و مصالح ساختمانی را فراهم می کند.

کامیون لبه‌دار

به این کامیون ها بغل باز یا بغلدار نیز گفته می شود. ارتفاع دیواره مقاوم اتاق بار آن ها از کف حدود ۸۰ سانتی متر است و دیواره های جانبی باز می شوند. این کامیون ها مناسب حمل بارهایی هستند که با لیفتراک بارگیری می شوند.

کامیون تیغه‌دار

کامیونی است که قسمت بار آن با یک تیغه طولی به دو بخش مساوی تقسیم شده است. این نوع بارکش معمولاً برای جابه جایی و حمل کانتینرها کاربرد دارد.

کامیون کفی

در این کامیون ها دیواره ای در قسمت بار وجود ندارد. کامیون کفی برای حمل سنگ، پالت، خودروهای سنگین و بارهایی که نیاز به دیواره ندارند، استفاده می شود.

کامیون سقف‌دار (مسقف)

این کامیون ها دارای محفظه سرپوشیده در قسمت بار هستند که باعث محفوظ ماندن بار می شود. از این نوع کامیون برای حمل بارهای سبک و حجیم نیز استفاده می شود.

کامیون یخچال‌دار

نوعی کامیون سقف دار است که قسمت بار آن مجهز به تجهیزات سردکننده خواهد بود. این کامیون برای حمل مواد غذایی مانند گوشت و لبنیات کاربرد دارد.

کامیون-یخچال_دار1.jpg

کامیون تانکر (باری مخزنی)

قسمت بار این کامیون به صورت مخزن بسته طراحی شده و برای حمل انواع مایعات استفاده می شود. تانکرهای مواد غذایی معمولاً از جنس استیل هستند و هر تانکر به طور تخصصی یک نوع مایع مانند آب، روغن خوراکی، روغن صنعتی یا شیر را حمل می کند.

کامیون بونکر

این کامیون دارای مخزن بسته در قسمت بار است و برای حمل مواد جامد شکل پذیر مانند سیمان و سایر مواد فله استفاده می شود.

کامیون مخلوط‌ کن (میکسر)

قسمت بار آن مخزن بسته و دارای دستگاه مخلوط کن است. این کامیون برای ترکیب و حمل بتن به محل مصرف به کار می رود و مخزن آن به صورت گردان طراحی شده تا بتن تا رسیدن به مقصد سفت نشود.

کامیون کمپرسی

کامیون اتاق دار با سیستم تخلیه بار به وسیله دستگاه کمپرسی است. از این کامیون برای حمل مصالح ساختمانی، بارهای فله و خاک استفاده می شود.

تریلی ترانزیت (چادری)

این نوع بارکش مسقف با برزنت پوشیده شده و معمولاً برای حمل بارهای گمرکی و صادراتی استفاده می شود. بهترین برند این نوع کامیون ها ولوو است که برای تهیه قطعات و لوازم کامیون ولوو، بهتر است به نمایندگی مجاز آن مراجعه کنید.

تریلی جامبو

نوعی تریلی چادری است که حجم بیشتری از کالا را در قسمت بار خود جای می دهد، حدود نصف دهنه بارگیری. این تریلی بارکشی گسترده و مناسبی دارد.

بوژی (هزارچرخ)

بوژی یا هزارچرخ تریلری است که محورهای آن متناسب با میزان بار طراحی شده است. این کامیون برای حمل بارهای فوق سنگین به منظور کاهش فشار بر جاده، راه آهن و وسایل نقلیه کاربرد دارد.

بررسی نوع های مختلف تریلی در ایران

در ایران انواع تریلی با توجه به نوع بارکش و کاربردهای مختلف تولید و استفاده می شوند. هر تریلی برای جابجایی مواد خاصی مانند جامد، مایع یا گاز طراحی شده و نحوه بارگیری و تخلیه آن‌ها متفاوت است.

تریلی کفی

این تریلی بدون دیواره ساخته شده و از فلزات مقاوم همراه با کف پوش چوبی ضد آب تشکیل شده است. ظرفیت حمل آن بین ۲۴ تا ۲۷ تن است و برای جابجایی انواع مصالح و بارهای سنگین کاربرد دارد.

تریلی ترانزیت (چادری)

تریلی ترانزیت بیشتر در جاده های بین شهری و مسیرهای ترانزیت دیده می شود و به صورت ثابت یا کشویی ساخته شده است. این تریلی معمولاً ۲ یا ۳ محور دارد و برای حمل کالاهای بسته بندی شده در کارتن، جعبه، پالت یا کیسه های بزرگ و حتی بارهای بدون بسته بندی مانند سنگ استفاده می شود. ظرفیت آن حدود ۲۶ تا ۳۴ پالت و ۲۶ تن است.

تریلی-ترانزیت-چادری

تریلی لبه دار (بغلدار)

این تریلی دارای دیواره های فلزی کناری است که باز و بسته می شوند و امکان تخلیه بار با لیفتراک فراهم است. از آن برای حمل مواد فله ای کشاورزی و بارهای مشابه با ظرفیت ۴۶ تا ۶۳ تن استفاده می شود.

تریلی-ترانزیت-چادری

تریلی نیم لبه

این تریلی شبیه تریلی لبه دار است ولی دیواره های کوتاهی دارد که باز و بسته می شوند و بارگیری با لیفتراک انجام می شود.

تریلی یخچالی

تریلی سقفی مجهز به سیستم سرمایشی است که امکان حمل مواد فاسد شدنی را فراهم می کند. ظرفیت بارگیری آن حدود ۲۴ تن است.

تریلی-یخچالی

تریلی تیغه یا کانتینربر

تریلی تیغه دارای بارگیر غیر ثابت و ظرفیت ۲۴ تا ۲۸ تن است. قسمت بار به دو بخش مساوی تقسیم شده و شامل تیغه حمل کانتینر و تیغه حمل مخازن خواهد بود.

تریلی-تیغه-یا-کانتینربر

تریلی کمرشکن

تریلی کمرشکن برای حمل بارهای بسیار سنگین طراحی شده و دارای عرض بیشتر، ارتفاع کمتر و تعداد محورهای بیشتر نسبت به تریلی کفی است. ارتفاع کم بارگیر فشار محموله را روی جاده کاهش می دهد و ظرفیت آن بین ۴۰ تا ۹۰ تن است.

تریلی-کمرشکن

تریلی تانکر

این تریلی دارای مخزن استوانه ای سربسته برای حمل مایعات است و ظرفیت آن بین ۳۳ تا ۵۰ هزار لیتر خواهد بود. تخلیه بار به روش پمپی یا ثقلی انجام می شود.

تریلی بونکر

تریلی بونکر بارگیر بدون شاسی دارد و مخزن استوانه ای فلزی آن برای حمل مواد جامد شکل پذیر مانند سیمان طراحی شده است. تخلیه مواد با فشردن هوا از طریق شیرآلات انجام می شود.

تریلی-بونکر

تریلی کمپرسی

تریلی کمپرسی توانایی حمل انواع مواد را دارد و به دو دسته کمپرسی سنگین با ظرفیت ۳۳ متر مکعب و کمپرسی فوق سبک با ظرفیت ۲۴ متر مکعب تقسیم می شود.

تریلی-بونکر

تریلی ۴۰ فوت و ۲۰ فوت

تریلی ۴۰ فوت یا ۱۲ متری برای حمل بارهای دریایی و زمینی استفاده می شود و تریلی ۲۰ فوت برای حمل بارهای زمینی با طول حدود ۶ متر کاربرد دارد.

در ایران تولیدکنندگان داخلی و خارجی متنوعی، انواع تریلی را عرضه می کنند که از جمله آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • ایران خودرو دیزل
  • سایپا دیزل
  • بهمن دیزل
  • آریا دیزل
  • آمیکو
  • سیبا موتور
  • اسکانیا
  • ولوو
  • ماک
  • دانگ فنگ
  • فاو
  • بنز
  • هوو

معرفی و بررسی انواع کامیون و کشنده ولوو در ایران

در ایران برند ولوو یکی از مطرح ترین تولیدکنندگان کامیون و کشنده محسوب می شود. کامیون ها و کشنده های ولوو به دلیل استهلاک پایین و نیاز کم به تعمیرات شناخته می شوند، هرچند قیمت آن ها نسبت به دیگر برندها بالا است و ورود آن ها به کشور محدود محسوب می شود. لوازم اتاق ولوو برای هر مدل متفاوت است پس بهتر است ابتدا مدل های مختلف این برند را بشناسید:

معرفی-و-بررسی-انواع-کامیون-و-کشنده-ولوو-در-ایران

کشنده ولوو FH

کشنده های سری FH از سال ۲۰۱۰ وارد بازار ایران شدند و نسل های بعدی آن ها پس از آن عرضه شده است. این کشنده ها حتی در مسیرهای شیب دار نیز عملکرد مناسبی دارند.

ویژگی

مشخصات

معنی FH

Forward control High entry

قدرت موتور

۴۲۰ تا ۷۵۰ اسب بخار

توان حمل بار

تا ۴۴ تن

حداکثر سرعت

۱۳۵ کیلومتر بر ساعت

نوع کابین

GLOBETROTTER XL، GLOBETROTTER، Day Cab، Sleeper Cap

نوع گیربکس

دستی، i-Shift اتوماتیک، Powertronic

تقسیم بندی کابین

دو خط و سه خط (بر اساس مستطیل های سقف)

تجهیزات کابین

سنسور برف پاک کن، صندلی با قابلیت انعطاف تا ۹۰ درجه

کشنده ولوو FM

کامیون های ولوو FM دارای ۶ مدل کابین هستند و برای کارهای سنگین طراحی شده اند. نسل اول این خودرو در سال ۹۸ تولید شد و نسل سوم در سال ۲۰۲۰ وارد بازار شد. موتور آن ها ۴۶۰ اسب بخار قدرت دارد و باک آن ها ۵۴۰ لیتر ظرفیت دارد.

گیربکس ۱۲ سرعته روی این کامیون تعبیه شده و به دلیل طراحی خاص آن، تنها چند دستگاه وارد ایران شده که بیشتر در اختیار شرکت های دولتی و معدنی است. ظرفیت حمل بار این مدل ۴۰ تن و طراحی آن برگرفته از FH بوده است. آیینه ولوو در این مدل با دیگر مدل ها متفاوت است.

کامیون کمپرسی ولوو FMX

این مدل در ایران توسط سایپا دیزل مونتاژ می شود و مجهز به گیربکس ۱۲ سرعته i-Shift با ۴ دنده عقب است. موتور ۴۶۰ اسب بخاری دارد و به صورت سه محور تولید می شود. وزن ناخالص آن ۲۶ تن است و توان حمل بار تا ۱۶ تن را دارد.

برخی رانندگان به دلیل قدرت بالا، توانسته اند ۴۰ تا ۵۰ تن بار هم با آن جابجا کنند. سیستم ترمز این کامیون دیسکی و بادی با دو مدار مستقل است و برای کارهای سخت معدنی مناسب خواهد بود.

کامیون-کمپرسی-ولوو-FMX

کامیون های سری N ولوو

این سری در دهه ۷۰ میلادی و از سال ۱۳۵۳ وارد ایران شدند. از جمله مدل های معروف آن N10 و N12 هستند. ولوو N10 قدرت موتور ۲۷۵ اسب بخار دارد و می تواند تا ۱۷ تن بار حمل کند. N12 قدرت ۴۴۰ اسب بخار دارد و گیربکس ۱۴ دنده ای با باک ۴۱۵ لیتری دارد. هنوز این سری در جاده های کشور استفاده می شود و در کاربری های مختلف کاربرد دارد.

کشنده ولوو F

سری F قدیمی ترین سری ولوو در ایران است که از سال های ۸۸ تا ۸۹ وارد کشور شد. پس از آن مدل های F12، F10 و F16 توسط سایپا دیزل مونتاژ شدند. کشنده های F12 قدرت ۳۶۰ اسب بخار داشتند و تک یا دو محور تولید می شدند. مدل F16 برای رقابت با کشنده های ۸ سیلندر اسکانیا طراحی شده و موتور ۱۶ لیتری با قدرت ۴۶۵ اسب بخار دارد.

کامیون ولوو FL

کوچک ترین عضو خانواده ولوو محسوب می شود و مناسب حمل درون شهری است. حجم موتور آن ۷ لیتر و قدرت موتور ۲۹۰ اسب بخار است. حداکثر سرعت ۱۲۵ کیلومتر بر ساعت و باک ۲۰۰ لیتری دارد. کابین متوسط و خواب دار برای سفرهای کوتاه و سبک مناسب است. گلگیر ولوو در این نوع با دیگر انواع متفاوت است.

کامیون ولوو FE

این کامیون ها در دو تناژ ۱۸ و ۲۶ تن تولید شده و برای حمل مواد غذایی منجمد، گوشت، زباله و بارهای مشابه استفاده می شوند. به صورت تک محور، دو محور و سه محور عرضه می شوند و دارای ۴ نوع کابین هستند.

قدرت موتور بین ۲۴۰ تا ۳۳۰ اسب بخار و حداکثر سرعت آن ها ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت است. طراحی آن ها باعث کاهش مقاومت هوا و افزایش کارایی شده است.

کامیون-ولوو-FE

بررسی تفاوت های کامیون های کشنده و کامیون های کمپرسی

کامیون های تجاری و سنگین بخش مهمی از حمل و نقل کشور را تشکیل می دهند و در خدمت رسانی به نقاط مختلف نقش حیاتی دارند. در میان آن ها دو نوع پرکاربرد و شناخته شده کامیون کشنده و کامیون کمپرسی وجود دارد که هر کدام برای کاربری ویژه ای طراحی شده و به همین دلیل محبوبیت زیادی دارند.

کامیون کشنده:

این نوع کامیون برای حمل بارهای سنگین و حجیم طراحی شده است و شاسی و اتاق آن در انتها بخشی برای اتصال به تریلر دارد. کشنده ها فاقد فضای بار مستقل هستند و بارهای سنگین بر روی تریلر متصل حمل می شوند. عمده استفاده آن ها در حمل و نقل بین شهری و بین المللی است و قادر به حمل محموله های تجاری، مواد صنعتی و تجهیزات سنگین خواهند بود.

کامیون-کشنده1

کامیون کمپرسی یا دامپتراک:

کمپرسی ها برای حمل مصالح ساختمانی مانند شن، ماسه و خاک طراحی شده اند و قسمت بار آن ها قابلیت چرخش به سمت بالا یا کنار برای تخلیه بار دارد. شاسی کمپرسی ها کشیده تر از کشنده هاست و محفظه بار مستقیماً روی شاسی سوار می شود.

سیستم هیدرولیکی یا پنوماتیکی موجود در این کامیون ها امکان تخلیه سریع و مستقل بار را فراهم می کند. کاربرد اصلی آن ها در پروژه های عمرانی، جاده سازی، معادن و حمل مواد فله ای است.

کامیون-کمپرسی-یا-دامپتراک

تفاوت اصلی کشنده و کمپرسی:

در جدول زیر تفاوت اصلی کشنده و کمپرسی را مشاهده می کنید:

ویژگی

کامیون کشنده

کامیون کمپرسی

کاربری

حمل بارهای سنگین و حجیم، جابجایی تریلر

حمل مواد فله ای و مصالح ساختمانی

شاسی

کوتاه، مناسب اتصال تریلر

بلندتر، محفظه بار روی خود کامیون

محفظه بار

ندارد، بار روی تریلر حمل می شود

دارد، بار روی شاسی کامیون قرار می گیرد

تخلیه بار

نیازمند جداگانه تخلیه از تریلر

امکان تخلیه مستقل با جک هیدرولیکی یا پنوماتیکی

استفاده معمول

حمل و نقل بین شهری و بین المللی

پروژه های عمرانی، معادن، جاده سازی

نمونه‌ها

اسکانیا سوپر کامل P9، ولوو FH500 نیوفیس

آمیکو ۲۶۳۱ یورو 5+، شک موتو X5000 D

جمع بندی

طبق معرفی انواع کامیون ها، می توان آن ها را بر اساس اندازه، ظرفیت و نوع بارگیری به مدل های متنوعی تقسیم نمود که هر کدام برای کاربری خاصی طراحی شده اند. از کامیونت های کوچک شهری گرفته تا کشنده ها و تریلی های سنگین، هر دسته ویژگی ها و توانایی های خاص خود را دارد.

Facebook
Twitter
LinkedIn
Telegram

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *